Πέμπτη, 27 Ιουνίου 2019

Άκου, βρε Φίλε

- Βρε φίλε, νομίζω ότι η κοπέλα μου είναι ακόμη ερωτευμένη μαζί σου.

- Κι εγώ είμαι ακόμα ερωτευμένος μαζί της. Αν υπήρχε τρόπος να σταματήσει να με αγαπάει, πίστεψέ με, τόσο που τον έχω ψάξει όλα αυτά τα χρόνια αυτόν τον τρόπο θα τον είχα βρει. Τόσο που τον κυνήγησα. Όσο περισσότερο τον κυνηγούσα τόσο μου αποδείκνυε πως δεν υπάρχει, κάθε φορά που τη συναντούσα και την κοίταζα στα μάτια. Αυτά τα ίδια, τα μάτια της που είχε πάντα. Που με κοιτάζουν Θεέ μου με πόση θλίψη. Δεν είναι δρόμος για τη λήθη για εμάς στον χάρτη του κόσμου. Δρόμος ήταν μόνο για να έρθει στη ζωή μου και για να τα κάνουμε όλα λάθος. Τέτοιους δρόμους βρήκαμε. Για να ανακάμψουμε όμως από το φτιχτό μας κενό στην καρδιά, δεν φταίμε, στη γνώση της ανθρωπότητας φάρμακο δεν βρίσκουμε ποτέ. Τα βράδια κυρίως. Τα βράδια που μου λείπει και τρέχουνε τα μάτια μου από τον πόνο, γιατρειά δεν υπάρχει καμιά.

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου

Θα χαρώ πολύ να μοιραστείτε μαζί μου τις σκέψεις σας. Είστε ευπρόσδεκτοι να σχολιάσετε όπως αισθάνεστε!